واقعاً چه کار داریم می کنیم؟ آیا با فیلتر کردن، چه کاری می خواهیم بکنیم؟ تا کی می خواهیم دور خودمان دیوار بکشیم؟ تا کی قرار است سر خودمان را با آمارهایی که خودمان به دروغ نوشته ایم، گرم کنیم. تا کی قرار است فکر کنیم "ایران رشد خوبی در زمینه دولت الکترونیک کرده است".
تا کی قرار است دروغهای خودمان را فقط به دلیل ترس از کار کردن باور کنیم؟
بی بی سی، گویا، روز آنلاین (که واقعاً مزخرف می نویسد)، بالاترین، دنباله، بازتاب، دهها، صدها و بلکه هزاران وبلاگ، و .... را فیلتر کردیم. آیا حتی اندکی از مشکلات جامعه ایران حل شد؟ آیا توانستیم به پای دوبی هم برسیم؟ آیا حتی اندکی مردم سالم شدند؟ (اگر قبلش ناپاک بودند)
آیا اینکه هر روز می گوییم ضریب نفوذ اینترنت در ایران فلان قدر است، خودمان را استحمار نکرده ایم؟ دوستان قبل از اینکه من کامپیوتر داشته باشم در برزیل انتخابات به شیوه کاملا الکترونیکی انجام شد. حالا و بعد از این همه سال، برای برگزاری یک نیمچه انتخابات الکترونیکی و آن هم به صورت آزمایشی، می خواهیم کل اینترنت نداشته مان را قطع کنیم.
طنز روزگار را می بینید. ما که زمانی به اروپائیها می فهماندیم آب سرد گواراتر است (دانش خودمان را به رخ نمی کشم، حماقت آنها را یادآوری می کنم) حالا چه شده است که به این فلاکت افتاده ایم؟
همه مردم مقصرند، تو که داری این مطلب را می خوانی، من که دارم این مطلب را می نویسم، همه و همه و همه ما مقصریم.
حالا که "عصر ایران" را فیلتر کردیم، بعداً کجا را فیلتر می کنیم؟ شاید اصلاً کار را برعکس کنیم. کلاً چند تا سایت را باز بگذاریم و بقیه را ببندیم. این جوری هم اینترنت ملی داریم، هم ملت با شعور