امروز مطلب آقای مهاجرانی را در مورد تجزیه عراق می خواندم، خوب بود فقط دو نکته باید در نظر گرفته شود:

  1. ایران اصلاً مانند عراق در زمان صدام و بعد از صدام نبوده و نیست. چرا که در ایران دمکراسی است، در ایران مردم واقعاً نظام را می خواهند و چند مورد دیگر
  2. یک کسی گفته بود هروقت یک نظام برای نگهداری خودش (تنها) تلاش کرد، از بین می رود. باید این حالت فوق العاده سی ساله را برداریم. هر روز به یک دلیلی می گوییم الان در شرایط بحرانی هستیم و ... به جای اینکه برای متحد ساختن کشور، وضعیت بحرانی را بهانه کنیم، باید یاد بگیریم چطور با هم رفتار کنیم. ببینید، ایران می خواهد یک کشور بزرگ باشد (که تا حدودی هست) برای این کار باید همیشه با دیگران کل کل کنیم. پس برای ما این شرایط، عادی است